ettelaat newspaper

تاريخ خبر: دوشنبه 19بهمن 1388 ـ 23صفر1431 ـ 8فوریه 2010 ـ شماره 24685دوشنبه 19بهمن 1388 ـ 23صفر1431 ـ 8فوریه 2010 ـ شماره 24685

يادداشت

شبه جزيره كره و آرايش نظامي قدرت‌ها

آرش ميري‌خاني

كارشناسان پس از تحولات اخير در شبه جزيره كره، باز هم از اين منطقه به‌عنوان يك بستر آماده جنگ ياد مي‌كنند.

چندي پيش ارتش كره شمالي و جنوبي پس ازگذشت سال‌ها از پايان جنگ، در درياي زرد و مرز آبي دو كشور به تبادل آتش پرداختند. در اين درگيري كه هر يك از دو طرف ادعا مي‌كرد آغازگر آن نيست، به چند كشتي جنگي آسيب جدي وارد شد و برخي از خدمه كشتي‌ها مجروح شدند.

شبه جزيره كره تاكنون شاهد جنگ‌ها و خونريزي‌هاي فراواني بوده است. اين منطقه از سال 1905 ميلادي تحت كنترل حكومت ژاپن بود.

در واپسين روزهاي جنگ جهاني دوم و پس از آنكه آلمان در بهار 1945 تسليم متفقين شد، امپراتور وقت ژاپن «هيروهيتو» تمامي نيروهاي ژاپني را براي دفاع از كشور، از مناطق شرق و جنوب شرقي آسيا فرا خواند. بدين ترتيب نيروهاي ژاپني مستقر در كره نيز مجبور به عقب‌نشيني شدند. دو روز پس از بمباران اتمي هيروشيما، اتحاد جماهير شوروي به ژاپن اعلام جنگ داد و وارد خاك كره شد.

نيروهاي آمريكايي نيز از جنوب وارد شبه جزيره كره شدند و بطور موقت كره به اشغال نيروهاي شوروي و آمريكا درآمد. پس از اشغال كره «كيم ايل سونگ» موفق شد تا با كمك شوروي و طرفدارانش قدرت رادر شبه جزيره كره به دست بگيرد. كيم ايل سونگ با آرزوي وحدت كره و نيز تشكيل يك حكومت كمونيستي در سال 1950 با حمايت همه‌جانبه استالين و مائو به بخش جنوبي كره جنوبي فعلي يورش برد. در اين جنگ كه ميليون‌ها كشته و مجروح برجا گذاشت، سئول به اشغال نيروهاي كره شمالي درآمد، اما با دخالت آمريكا و وارد شدن نيروهاي سازمان نملل به معركه، اين جنگ پس از گذشت سه سال پايان يافت.

از آنجا كه بيشتر نيروهاي تحت پرچم سازمان ملل نيز در آن زمان آمريكايي بودند، كارشناسان از اين جنگ با عنوان جنگ كره و آمريكا ياد مي‌كنند. پس از پايان اين جنگ آمريكا براي حفظ جايگاه خود اقدام به تأسيس چند پايگاه بزرگ نظامي در خاك كره جنوي كرد. از سوي ديگر شوروي نيز به حمايت از كيم ايل سونگ چند پايگاه اتمي با قابليت ساخت بمب‌هاي هسته‌اي در كره شمالي بنا نهاد. تقسيم دو كره به بخش‌هاي شمالي و جنوبي سرآغاز بحران ملي جديدي شد كه با گذشت بيش از نيم قرن، همچنان ادامه دارد. در حال حاضر آمريكا، ژاپن و كره جنوبي در يك سو و كره شمالي در سوي ديگر اين بحران قرار دارند.

در حالي كه آمريكا بيش از 80 هزار نيروي نظامي خود را در پايگاه‌هاي مختلف نظامي ژاپن و كره جنوبي مستقر كرده است، كره شمالي نيز كه به شدت تحت فشار تحريم‌هاي شوراي امنيت قرار دارد، سعي مي‌كند با افزايش توان نظامي و مخصوصاً قدرت هسته‌اي خود، توازني را در

شبه جزيره كره ايجاد كند، كارشناسان بر اين باورند كه در اين برهه، تنش نه ميان سئول و پيونگ يانگ بلكه ميان كره شمالي و آمريكاست. واشنگتن بارها سعي كرده است قدرت هسته‌اي كره شمالي را به عنوان يك تهديد عليه جامعه جهاني جلوه دهد.

در واقع آمريكا مي‌خواهد تا با استفاده از اين حربه حضور نظامي خود در شبه جزيره كره را موجه جلوه دهد. از سوي ديگر، سياست‌هاي دوگانه كاخ سفيد در قبال كره شمالي و استفاده از سياست كهنه و ناكارآمد «چماق و هويج» موجب شده است، تا بحران در شبه جزيره كره به اوج خود برسد. در حاليكه مقامات كره شمالي بارها اعلام كرده بودند براي گفت‌وگو با مقامات غربي آمادگي دارند، واشنگتن بار ديگر توانست با اعمال نفوذ، قطعنامه‌هاي جديدي را عليه پيونگ‌يانگ در شوراي امنيت به تصويب برساند. كه اين امر، خشم مقامات كره شمالي را برانگيخت و دست آخر اين كشور اعلام كرد كه از مذاكرات شش جانبه خارج مي‌‌شود.

همزمان با خروج كره شمالي از مذاكرات شش جانبه و مقامات ژاپن و كره جنوبي به شدت از اين اقدام پيونگ يانگ به هراس افتادند و مجدداً دست به دامان آمريكا شدند. البته به نظر مي‌رسد كه دوران حضور نظامي آمريكا در اين منطقه به پايان خود نزديك مي‌شود، چون «يوكيو هاتوياما»، نخست‌وزير جديد ژاپن اعلام كرده است كه پايگاه اوكيناوا و حضور نيروهاي بيگانه در كشورش، مطلوب حكومت و مردم اين كشور نيست. از اين‌رو آمريكا بايد براي ادامه حضور سياسي و نظامي خود در آسياي جنوب شرقي، راهبرد جديدي را با تمركز بر روي كره جنوبي اتخاذ كند. از ديگر سو، كره شمالي نيز كه به‌طور سنتي در حمايت چين بوده است، احتمالاً دست به تحركات جديدي خواهد زد.

از طرفي، مي‌توان پيش‌بيني كرد، پكن كه به شدت از معاملات تسليحاتي آمريكا و تايوان خشمگين است، با گسترده‌تر كردن حمايت‌هاي خود از كره شمالي به واشنگتن فشار وارد كند.

همانطور كه شاهد بوديم، چين تا آنجا پيش رفت كه روابط نظامي خود با واشنگتن را به علت فروش 3 ميليارد و 800 ميليون دلاري ادوات جنگي آمريكا به تايوان به حال تعليق در آورد. اما هيچگاه نبايد اين نكته را از ياد برد كه گسترده‌تر شدن حمايت‌هاي چين از كره شمالي به معناي ايستادگي پكن در مقابل آمريكا و در ابعاد وسيع‌تر در معادلات جهاني نيست و چين هرگز نمي‌خواهد به سوي تقابل با جامعه جهاني خيز بردارد.

از سويي، به نظر مي‌رسد كه سئول نيز پس از يك دور ملايمت و نرمي در سياست خود، اكنون سعي دارد كه دست بالا را در اين بحران از آن خود كند. كارشناسان براين باورند كه كره جنوبي در اين برهه از زمان به عنوان تدراكاتچي واشنگتن در شبه‌جزيره عمل و سياست‌هاي كاخ سفيد را موبه‌مو اجرا مي‌كند. تهديد سئول به انجام حمله بازدارنده در مقابل كره شمالي، خود شاهدي است بر اين مدعا. اين موضع كره جنوبي كه به شدت خشم پيونگ يانگ را برانگيخت موجب شد تا مجدداً آتش‌ تنش و بحران در شبه جزيره كره شعله‌ور شود.

در صورت ادامه تنش‌ها و جدي‌تر شدن بحران دو كره، اين احتمال كه جنوب شرق آسيا كه امروزه به يكي از قطب‌هاي اقتصادي جهان بدل شده است، دچار بي‌ثباتي‌هاي جدي شود، دور از انتظار نيست. از سويي، آمريكا و ديگر متحدانش يعني ژاپن و كره جنوبي كه هر يك به عنوان قدرت منطقه‌اي محسوب مي‌شوند، در صورت تشديد تنش‌ها و يك رويارويي احتمالي، با ارتش يك ميليون و 200 هزار نفري كره شمالي روبرو خواهند بود، اما وقوع جنگ احتمالي در شبه جزيره كره، اين بار بسيار خطرناك‌تر و ويرانگرتر از جنگ‌هاي گذشته است، چون اين منطقه مملو از تسليحات هسته‌اي است و اين موضوع موجب مي‌شود تا شمار نفرات ارتش در اين جنگ، ديگر يك فاكتور تعيين‌كننده در پيروزي محسوب نشود.

codex26x

page16

ارسال خبر از طريق ايميل

نسخه مناسب چاپ

PDF صفحات روزنامه